فکر کنم دیگه بعد از این حوادثی که پیش اومد و همه دیدیم توضیح در مورد اینکه چرا شکل و شمایل وبلاگ و حتی موضوعشم عوض شد ندم بهتر باشه چون هم شما رو خسته میکنم هم حوصله بیاد آوردن اون روزا رو اصلا ندارم .

بگذریم.... امروز اومدم رک و راست باهاتون حرفامو بزنم و بگم داره چی به سرمون میاد(البته خدا کنه نیاد!)

یکی از دوستای خوبمون که انگار چندان دل خوشی از ما اصلاح طلبان نداشت اومده بود تو وب منو شروع کرده بود به بد و بیراه گفتن به مهندس موسوی و اکثریت دوم خردادی.(اکه البته من این کامنتو بدلیل اینکه حاوی حرفهایی رکیک بود پاک کردم). خلاصه که از یه طرف خیلی خوشحال شدم و از یه طرف واقعا ناراحت...

خوشحال شدم به چون واقعا جای خرسندی داره که توی کشورمون عقاید و نظرات مختلف وجود داره چون به نظر من اگه از همین عقاید مختلف به درستی و بجا استفاده بشه نه تنها موجب تخریب نمیشه بلکه باعث پیشرفت ایرانمون هم میشه (که آرزوی هر وطن پرسته!).

از اون طرف واقعا ناراحت شدم چون این آقایی که این کامنتو گذاشته بودن دارن ناخودآگاه خواست بیگانگان رو (که همون تفرقه انداختن و حکومت کردنه رو ) تحقق میبخشن. بابا به خدا اینجوری به نفع هیچ کس نیست. اینکه ما وایسیم جلوی همو عقایدمونو با فحش و بد و بیراه و جنگ و دعوا بگیم هیچ چیزو درست نمیکنه که هیچ تازه باعث تخریب هم میشه . بد میگم ؟؟؟؟؟؟!!!!!!! منو از نظرت مطلع کن!

فعلا. بای بای